Breaking

LightBlog

วันอังคารที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2564

บทนำ (เปิดเทอม)

 ในบทนี้จะเป็นการแนะนำตัวละครคร่าวๆ

1 Kit (กิท) หล่อเท่ หล่อเท่ 19

2 Tao (เต๋า) ตี๋ขาว หล่อ ผู้ดี 20

3 Yam (แยม) หน้าตาดี คม เข้ม 17

...




ในที่นี้ผมจะแทนตัวเองว่ากิทหรือบางครั้งอาจจะใช้คำว่าผมเข้าไปเลยนะ




เรื่องมันเริ่มตอนปี 1 เทอม 2 ในวันเปิดเรียนวันแรก ณ ตึกคณะวิศวะฯ ที่มหาลัยแห่งหนึ่ง กิทก็เข้าห้องเรียนตามเวลาปกติเหมือนเทอมหนึ่งที่ผ่านมา โดยมีการทักทายกับเพื่อนๆที่ไม่ได้เจอกันนานตามปกติ แต่มันมีบางเรื่องที่ไม่ค่อยจะปกติเท่าไหร่กำลังจะเกิดขึ้น นั้นก็คือ มีกลุ่มชายสามคนเดินเข้ามา 3 คนซึ่งไม่เคยเห็นมาก่อน แต่มีผู้ชายขาวตี๋คนนึงทำให้สะดุดตา เขาใส่แว่นกรอบสีดำกรอบหนาทรงหมอ ผมถึงกับหยุดมองเขาไม่ได้เลย จนต้องไปสืบว่า 3 คนนี้เป็นใครมาจากไหนทำไมเทอมแรกถึงไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย จึงได้รู้ว่าเป็นเด็กที่ซิ้วมาจากมหาลัยอื่น โดยพ่อหนุ่มแว่นซิ้วมาจากคณะพยาบาล แล้วเรื่องก็ผ่านไปเหมือนจะไม่มีอะไร

โดยตอนปีหนึ่งของวิศวะจะมีวิชาเรียนที่ต้องเรียนร่วมกันเพราะยังไม่ได้มีการแยก ภาคว่าแยกไปต่อที่ สาขาไหน แต่มีการแยก sec หากห้องเรียน หรืออาจารย์ที่สอนมีไม่เพียงพอ

แล้วมันจะมีวิชามีต้องลง Lab ที่ต้องไปเรียนที่ คณะวิทย์ วันนั้นผมลืมของเลยกลับมาเอาของที่คณะวิศวะฯ เลยต้องขึ้นลิฟไปเอาของคนเดียว ระหว่างที่รอลิฟลงมารับอยู่นั้นผมก็เหม่อๆ อยู่แต่ทันใดนั้นลิฟก็เปิดออก ผมมองเข้าไปในลิฟเห็นผู้ชายสูงขาว ตี๋ใส่แว่นอยู่ในลิฟ เราสบตากันประมาณ 1 วินาที แต่สำหรับผมเวลามันหยุดหมุนไปชั่วขณะเลย จู่ๆผมก็รู้สึกใจเต้นแรงผิดปกติ แล้วผมก็รีบหลบสายตากับเขาในทันที และผมก็หลบทางให้เขาเดินออกมาจากลิฟ พอเข้าไปในลิฟก็ได้กลิ่นน้ำหอมที่หอมที่หอมเป็นเอกลักษณ์ หอมมากๆ และผมก็ไม่เคยลืมกลิ่นนั้นเลย...

ในสมัยนั้นเราจะติดต่อกันได้ด้วยการโทรหากัน หรืออีกช่องทางนึงคือ MSN เพื่อนผมคนนึงชื่อ “แพนด้า” ดันชอบพ่อหนุ่มขวาตี๋ใส่แว่นคนนั้นแล้วดันทำอีท่าไหนไม่รู้มีเบอร์แล้วก็โทรคุยกันเฉย แล้วเราก็มีโอกาสได้รู้จักกันกับกลุ่มของพ่อหนุ่มแว่นคนนั้นจนได้รู้ว่าเขาชื่อ “เต๋า” ซึ่งตอนนั้นพอรู้ว่าเพื่อนชอบผมก็เลยเฉยๆ กับ เต๋าแต่แค่รู้สึกว่าเขาน่ารักดี แต่หารู้ไม่ลึกๆ ถึงเราจะบอกว่าเฉยๆ แต่เราไม่สามารถโกหกตัวเองได้หรอก เพราะทุกครั้งที่เดินผ่าน ทุกครั้งที่ทักทาย ทุกครั้งแต่ผมเห็นเขาอยู่ไกลๆ ผมก็จะพยายามทำตัวให้เข้าไปใกล้เขาอยู่เสมอ และแสนจะแปลก ทุกครั้งก่อนที่ผมจะเห็นเขาผมกับได้กลิ่นน้ำหอมที่เป็นเอกลักษณ์กลิ่นนั้นก่อนเสมอ และทุกครั้งที่ได้กลิ่นน้ำหอมนั้นมันทำให้ผมใจเต้นทุกครั้งเลย

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Adbox